علائم ژنیکوماستی مردان و هر آنچه باید بدانید! موضوعی که اینباره در کلینیک آلا میخواهیم در مورد آن صحبت کنیم. ژنیکوماستی، بزرگ شدن غیرطبیعی بافت سینه در مردان، یک عارضه نسبتاً شایع است که میتواند در هر سنی، از نوزادی تا پیری، رخ دهد. گرچه اغلب نگرانی جدی پزشکی ایجاد نمیکند، اما میتواند تأثیر قابل توجهی بر اعتماد به نفس و سلامت روان فرد بگذارد. در این مقاله، به بررسی علل، علائم، تشخیص و درمان ژنیکوماستی در سنین مختلف خواهیم پرداخت.
علل ژنیکوماستی
ژنیکوماستی به دلیل عدم تعادل هورمونی ایجاد میشود، به ویژه زمانی که سطح استروژن (هورمون زنانه) نسبت به تستوسترون (هورمون مردانه) بالاتر باشد. این عدم تعادل میتواند ناشی از عوامل متعددی باشد:
- تغییرات طبیعی هورمونی: در دوران نوزادی، به دلیل انتقال استروژن از مادر به نوزاد، ممکن است تورم سینه موقتاً رخ دهد. همچنین، در دوران بلوغ، تغییرات هورمونی میتواند به ژنیکوماستی منجر شود که معمولاً خود به خود پس از چند ماه یا سال برطرف میشود. در سنین پیری نیز، کاهش سطح تستوسترون میتواند باعث ژنیکوماستی شود.
- داروها: مصرف برخی داروها، از جمله برخی از داروهای ضد افسردگی، داروهای ضد اضطراب، داروهای درمان فشار خون بالا، و داروهای درمان سرطان، میتواند به عنوان عارضه جانبی باعث ژنیکوماستی شود.
- بیماریهای زمینهای: برخی بیماریها، از جمله بیماریهای کبدی، کلیوی، هیپوگنادیسم (کمبود هورمونهای جنسی)، هیپرتیروئیدیسم (پرکاری تیروئید)، و برخی از تومورها، میتوانند به عدم تعادل هورمونی و در نتیجه ژنیکوماستی منجر شوند.
- سوء مصرف مواد: مصرف مواد مخدر، الکل و استروئیدهای آنابولیک نیز میتواند باعث ژنیکوماستی شود.
- چاقی: چاقی میتواند باعث افزایش تولید استروژن در بافت چربی شود.
علائم ژنیکوماستی
علائم ژنیکوماستی میتواند از خفیف تا شدید متغیر باشد:
- تورم سینه: این شایعترین علامت است و میتواند در یک یا هر دو سینه رخ دهد.
- حساسیت سینه: ممکن است سینه به لمس حساس باشد.
- تغییر در نوک سینه: نوک سینه ممکن است بزرگتر و تیره تر شود.
- ترشح از نوک سینه: در موارد نادر، ممکن است از نوک سینه ترشح وجود داشته باشد.
مطلب مرتبط: لیست داروهای ژنیکوماستی
تشخیص ژنیکوماستی
تشخیص ژنیکوماستی معمولاً با معاینه فیزیکی و بررسی سابقه پزشکی انجام میشود. پزشک ممکن است آزمایشهای خون را برای بررسی سطح هورمونها تجویز کند. در موارد لازم، ممکن است تصویربرداری با استفاده از سونوگرافی یا ماموگرافی نیز انجام شود.
مطلب مرتبط: بدنسازی بعد از عمل ژنیکوماستی
درمان ژنیکوماستی
درمان ژنیکوماستی بستگی به علت، شدت و سن فرد دارد:
- درمان علت زمینهای: اگر ژنیکوماستی ناشی از یک بیماری زمینهای باشد، درمان آن بیماری معمولاً باعث بهبود ژنیکوماستی خواهد شد.
- توقف مصرف داروها: اگر دارویی سبب ژنیکوماستی شده باشد، پزشک ممکن است تغییر در داروها یا توقف مصرف آنها را پیشنهاد دهد.
- تغییر سبک زندگی: کاهش وزن در افراد چاق میتواند به کاهش ژنیکوماستی کمک کند.
- جراحی (ماموپلاستی): در مواردی که ژنیکوماستی شدید است و با روشهای دیگر قابل درمان نیست، جراحی ممکن است ضروری باشد. جراحی ژنیکوماستی به برداشتن بافت اضافی سینه میپردازد و ظاهر آن را به حالت طبیعی بازمیگرداند.
ژنیکوماستی یک عارضه رایج است که میتواند در سنین مختلف رخ دهد. اگرچه معمولاً مشکل جدی نیست، اما میتواند تاثیر منفی بر سلامت روان فرد بگذارد. تشخیص و درمان به موقع میتواند به بهبود وضعیت و افزایش اعتماد به نفس فرد کمک کند. مشورت با پزشک برای تشخیص دقیق و برنامهریزی درمان بسیار مهم است.
مطلب مرتبط: روش های درمان ژنیکوماستی بدون عمل
بررسی جامع مکانیسم، علل، علائم و تشخیص
ژنیکوماستی، بزرگ شدن غیرطبیعی بافت سینه در مردان، یک پدیده پیچیده است که درک کامل آن نیازمند بررسی دقیق مکانیسمهای فیزیولوژیکی درگیر در آن است. این اختلال، در حالی که اغلب بدون تهدید جدی برای سلامت عمومی است، میتواند به لحاظ روانی و اجتماعی، تاثیرات قابل توجهی بر فرد بگذارد. در این مقاله، به بررسی جامع مکانیسم ایجاد ژنیکوماستی، علل متنوع آن، علائم متغیر، و روشهای تشخیص میپردازیم.
مکانیسم ایجاد ژنیکوماستی
در قلب ژنیکوماستی، عدم تعادل هورمونی نهفته است. این عدم تعادل میتواند ناشی از چندین عامل مرتبط با هم باشد:
اختلال در نسبت استروژن به آندروژن: ژنیکوماستی اغلب به دلیل افزایش مطلق یا نسبی سطح استروژن (هورمونهای زنانه) نسبت به آندروژنها (هورمونهای مردانه) به وجود میآید. این افزایش میتواند به دلایل مختلفی از جمله افزایش تولید استروژن، کاهش تولید آندروژن، یا اختلال در متابولیسم این هورمونها رخ دهد.
اختلال در پاسخ به آندروژنها: حتی با سطح نرمال آندروژنها، اختلال در عملکرد گیرندههای آندروژن در بافت سینه میتواند منجر به ژنیکوماستی شود. این اختلال میتواند به دلیل مشکلات ژنتیکی، عوامل محیطی، یا تاثیرات داروها اتفاق بیفتد.
تجمع استروژن در بافت چربی: چاقی میتواند به عنوان یک عامل تشدید کننده عمل کند، چرا که بافت چربی میتواند استروژن را از آندروژنها تبدیل کند و به این ترتیب، به افزایش سطح استروژن در محیط بافت سینه کمک کند.
علل ژنیکوماستی بسیار متنوع است و میتواند شامل عوامل زیر باشد:
- تغییرات هورمونی فیزیولوژیک: در دوران نوزادی، بلوغ و کهنسالی، تغییرات طبیعی در سطح هورمونها میتواند به ژنیکوماستی منجر شود. این گونه از ژنیکوماستیها معمولاً موقتی هستند و خود به خود برطرف میشوند.
- داروها: مصرف برخی داروها، از جمله داروهای ضد افسردگی، داروهای ضد اضطراب، داروهای کاهش فشار خون، استروئیدهای آنابولیک و برخی از داروهای درمان سرطان، میتواند از عوامل ایجاد کننده ژنیکوماستی باشد.
- بیماریهای زمینهای: برخی از بیماریهای سیستمی مانند بیماریهای کبدی، کلیوی، هیپوگنادیسم، هیپرتیروئیدیسم، و برخی از انواع سرطانها میتوانند با تغییر در سطح هورمونها، به ژنیکوماستی منجر شوند.
- ژنتیک: عوامل ژنتیکی میتوانند در احتمال ابتلا به ژنیکوماستی نقش داشته باشند.
- سوء مصرف مواد: مصرف الکل، مواد مخدر و استروئیدهای آنابولیک میتواند به عدم تعادل هورمونی سبب شود.
- علائم ژنیکوماستی میتوانند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشند. در برخی موارد، بزرگی سینه به صورت یک توده کوچک و بدون درد ظاهر میشود، در حالی که در موارد دیگر، میتواند بزرگی قابل توجهی در سینهرا به همراه درد و احساس حساسیت به وجود آورد.
تشخیص ژنیکوماستی معمولاً با معاینه فیزیکی و بررسی سابقه پزشکی فرد انجام میشود. در برخی موارد، آزمایشهای خون برای اندازهگیری سطح هورمونها نیز لازم است. این آزمایشها به شناسایی علل زمینهای ژنیکوماستی کمک میکنند. همچنین، ممکن است تصویربرداری با استفاده از سونوگرافی یا ماموگرافی برای ارزیابی ساختار سینه انجام شود. در موارد نادر، بیوپسی از بافت سینه ممکن است لازم شود.
درمان ژنیکوماستی بستگی به علت و شدت آن دارد. در برخی موارد، بدون نیاز به درمان خاص، به صورت خود به خود برطرف میشود. با این حال، اگر ژنیکوماستی باعث نگرانی یا مشکلات روانی شود، یا علت مشخصی داشته باشد، درمانهای گوناگونی وجود دارد از جمله:
در برخی موارد، داروهایی برای تنظیم تعادل هورمونی تجویز میشوند. در مواردی که ژنیکوماستی شدید باشد یا با درمان دارویی بهبود نیابد، جراحی برای برداشتن بافت اضافی سینه انجام میشود. این جراحی معمولاً باعث بهبود قابل توجه در ظاهر و اعتماد به نفس فرد میشود.
ژنیکوماستی یک اختلال پیچیده است که علل و علائم متعددی دارد. در صورتی که به این اختلال مشکوک هستید، مراجعه به پزشک برای تشخیص و درمان مناسب ضروری است. بهیاد داشته باشید که این اطلاعات با هدف اطلاعرسانی ارائه شده و نباید به عنوان مشاوره پزشکی تلقی شود. همواره با پزشک خود در زمینه سلامت خود مشورت کنید.
عدم تعادل هورمونی: اساس ژنیکوماستی
هسته اصلی اکثر موارد ژنیکوماستی، اختلال در تعادل بین استروژن (هورمون جنسی زنانه) و تستوسترون (هورمون جنسی مردانه) است. افزایش سطح استروژن یا کاهش سطح تستوسترون میتواند به رشد بافت سینه منجر شود. این عدم تعادل میتواند به دلایل مختلفی اتفاق بیفتد:
در دوران بلوغ، تغییرات هورمونی طبیعی میتواند منجر به ژنیکوماستی موقت شود که معمولا خود به خود برطرف میشود. در این مرحله، نوسانات هورمونی طبیعی، افزایش نسبی استروژن نسبت به تستوسترون را موجب میشود.
با افزایش سن، سطح تستوسترون در مردان به طور طبیعی کاهش مییابد که میتواند به بروز ژنیکوماستی کمک کند. برخی بیماریها مانند نارسایی کلیوی، سیروز کبدی، پرکاری تیروئید، و حتی برخی از انواع سرطان میتوانند به اختلال در تولید یا متابولیسم هورمونها منجر شوند و در نتیجه ژنیکوماستی ایجاد کنند. به عنوان مثال، تومورهای غدد آدرنال میتوانند تولید استروژن را افزایش دهند.
بسیاری از داروها میتوانند بر تعادل هورمونی تاثیر بگذارند و در نتیجه به ژنیکوماستی کمک کنند. این داروها شامل داروهای ضد افسردگی، داروهای ضد اضطراب، داروهای کاهش فشار خون، داروهای درمان سرطان و حتی برخی از داروهای درمان زخم معده میباشند. مصرف مواد: سوء مصرف الکل، مواد مخدر (مانند ماری جوانا، هروئین و متادون)، و استروئیدهای آنابولیک استروئیدی نیز میتوانند باعث عدم تعادل هورمونی و در نتیجه ژنیکوماستی شوند.
ژنیکوماستی کاذب: نقش چربی
در برخی موارد، بزرگی ظاهری سینه به دلیل تجمع چربی اضافی در آن منطقه است نه به دلیل افزایش بافت سینه. این وضعیت به عنوان ژنیکوماستی کاذب شناخته میشود. چاقی میتواند به عنوان یک عامل تشدید کننده عمل کند، چرا که بافت چربی میتواند استروژن را از آندروژنها تبدیل کند و به این ترتیب، به افزایش سطح استروژن در محیط بافت سینهکمک کند. کاهش وزن معمولا میتواند این نوع از بزرگی سینهرا کاهش دهد. عوامل ژنتیکی میتوانند در احتمال ابتلا به ژنیکوماستی نقش داشته باشند. سابقه خانوادگی این اختلال میتواند خطر را افزایش دهد.
ژنیکوماستی یک طرفه در مقابل دو طرفه
ژنیکوماستی میتواند یکطرفه (فقط در یک سینه) یا دوطرفه (در هر دو سینه) باشد. ژنیکوماستی یک طرفه ممکن است به علت تومورهای خوشخیم یا بدخیم در یک طرف بدن رخ دهد، که بر تعادل هورمونی در آن طرف تاثیر میگذارد. در هر صورت، تشخیص دقیق علت بسیار مهم است زیرا درمان بستگی به علت زمینهای دارد.
اهمیت تشخیص دقیق
تشخیص دقیق علت ژنیکوماستی بسیار مهم است زیرا درمان بستگی به علت زمینهای دارد. پزشک برای تشخیص دقیق میتواند از روشهای مختلفی مانند معاینه فیزیکی، بررسی سوابق پزشکی و ازمایشات خون (برای اندازهگیری سطح هورمونها) و گاهی سونوگرافی یا بیوپسی استفاده کند.
درمان ژنیکوماستی بستگی به شدت عارضه، علت زمینهای و ترجیحات فرد دارد. در بعضی موارد، هیچ درمان خاصی لازم نیست، بهخصوص در مواردی که به طور خودبهخود برطرف میشود (مثلا در دوران بلوغ). اما در مواردی که ژنیکوماستی دردناک است، به لحاظ زیبایی مشکلساز است، یا به علت یک بیماری زمینهای ایجاد شده است، ممکن است از روشهای مختلفی برای درمان استفاده شود.
اگر ژنیکوماستی به علت یک بیماری زمینهای ایجاد شده باشد، درمان آن بیماری ممکن است به کاهش یا برطرف شدن ژنیکوماستی کمک کند. به طور خلاصه، ژنیکوماستی یک مشکل پیچیده است که نیازمند ارائه مراقبت صحیح توسط یک پزشک مجرب است. خوددرمانی در این مورد ممنوع است. تشخیص به موقع و درمان مناسب به پیشگیری از عوارض و بهبود کیفیت زندگی فرد کمک میکند. اگر شما یا شخصی که میشناسید از این مشکل رنج میبرید، حتما با یک پزشک مشورت کنید.
عدم تعادل هورمونی رایجترین علت ژنیکوماستی است. اختلال در تعادل بین استروژن (هورمون زنانه) و تستوسترون (هورمون مردانه) نقش اصلی را ایفا میکند. افزایش نسبی سطح استروژن نسبت به تستوسترون، یا حساسیت بیش از حد بافت سینه به استروژن، میتواند منجر به رشد بافت سینهشود. چندین عامل میتوانند به این عدم تعادل هورمونی کمک کنند:
ژنیکوماستی در دوران نوزادی (در اثر انتقال استروژن مادری)، بلوغ (به دلیل تغییرات هورمونی طبیعی)، و سالخوردگی (در اثر کاهش سطح تستوسترون) دیده میشود. این موارد اغلب موقتی هستند.
مکانیسم ایجاد ژنیکوماستی: شرحی جامع از دیدگاه علمی
ژنیکوماستی، که به معنای بزرگ شدن غیرطبیعی بافت پستان در مردان است، یک پدیده پیچیده با ریشههای هورمونی است. درک مکانیسم ایجاد این عارضه، نیازمند بررسی دقیق تعادل ظریف بین هورمونهای جنسی مردانه (آندروژنها) و زنانه (استروژنها) در بدن است. بر اساس یافتههای علمی معتبر، سه مکانیسم اصلی در ایجاد ژنیکوماستی نقش دارند که در ادامه به تفصیل شرح داده میشوند:
1. افزایش مطلق یا نسبی استروژنها (هورمونهای جنسی زنانه)
استروژنها، که به طور طبیعی در بدن مردان نیز تولید میشوند، نقش کلیدی در رشد و تکامل بافت پستان ایفا میکنند. افزایش سطح استروژنها، چه به صورت مطلق (افزایش تولید استروژن) و چه به صورت نسبی (افزایش استروژن در مقایسه با آندروژنها)، میتواند منجر به تحریک بافت پستان و در نتیجه، بروز ژنیکوماستی شود.
افزایش تولید استروژن
برخی شرایط پزشکی و داروها میتوانند باعث افزایش تولید استروژن در بدن مردان شوند. به عنوان مثال، تومورهای غدد فوق کلیوی یا بیضهها، میتوانند استروژن بیشتری تولید کنند. همچنین، مصرف برخی داروها مانند داروهای ضد افسردگی، داروهای ضد فشار خون، و استروئیدهای آنابولیک، میتوانند سطح استروژن را در بدن افزایش دهند.
افزایش استروژن در مقایسه با آندروژنها
حتی اگر سطح استروژن در محدوده طبیعی باشد، کاهش سطح آندروژنها میتواند باعث شود که استروژنها اثر غالبتری بر بافت پستان داشته باشند و در نتیجه، ژنیکوماستی ایجاد شود.
2. کاهش آندروژنها (هورمونهای جنسی مردانه)
آندروژنها، به ویژه تستوسترون، نقش مهمی در حفظ ویژگیهای مردانه و جلوگیری از رشد بیش از حد بافت پستان ایفا میکنند. کاهش سطح آندروژنها، میتواند باعث شود که استروژنها اثر غالبتری بر بافت پستان داشته باشند و منجر به بروز ژنیکوماستی شود.
کاهش تولید آندروژن
برخی شرایط پزشکی مانند نارسایی بیضهها، سندرم کلاینفلتر، و پیری، میتوانند باعث کاهش تولید آندروژن در بدن مردان شوند. همچنین، مصرف برخی داروها مانند داروهای ضد آندروژن، میتواند سطح آندروژن را در بدن کاهش دهد.
تبدیل آندروژن به استروژن
آنزیمی به نام آروماتاز، آندروژنها را به استروژنها تبدیل میکند. افزایش فعالیت این آنزیم، میتواند باعث کاهش سطح آندروژنها و افزایش سطح استروژنها شود و در نتیجه، ژنیکوماستی ایجاد شود. چاقی، یکی از عواملی است که میتواند فعالیت آنزیم آروماتاز را افزایش دهد.
3. عدم حساسیت به آندروژنها (اختلال در گیرندههای آندروژن)
آندروژنها برای اعمال اثرات خود، باید به گیرندههای مخصوص خود در سلولها متصل شوند. در برخی موارد، ممکن است گیرندههای آندروژن به درستی عمل نکنند و یا تعداد آنها کافی نباشد. در نتیجه، حتی اگر سطح آندروژن در محدوده طبیعی باشد، بافت پستان به این هورمون پاسخ نمیدهد و همچنان تحت تأثیر استروژنها قرار میگیرد. این وضعیت، که به عنوان “مقاومت به آندروژن” شناخته میشود، میتواند منجر به بروز ژنیکوماستی شود.
سندرم مقاومت به آندروژن
این سندرم، یک اختلال ژنتیکی است که باعث میشود گیرندههای آندروژن به درستی عمل نکنند. افراد مبتلا به این سندرم، ممکن است دارای ویژگیهای زنانه باشند، از جمله بزرگ شدن بافت پستان.
داروها
برخی داروها میتوانند عملکرد گیرندههای آندروژن را مختل کنند و باعث ایجاد مقاومت به آندروژن شوند.
مکانیسم ایجاد ژنیکوماستی، یک فرآیند پیچیده است که تحت تأثیر عوامل هورمونی مختلف قرار دارد. افزایش استروژنها، کاهش آندروژنها، و عدم حساسیت به آندروژنها، هر کدام میتوانند به تنهایی یا به صورت ترکیبی، باعث بروز این عارضه شوند. درک این مکانیسمها، برای تشخیص و درمان مناسب ژنیکوماستی ضروری است. پزشکان متخصص، با بررسی دقیق سابقه پزشکی بیمار، انجام معاینات فیزیکی، و درخواست آزمایشهای هورمونی، میتوانند علت اصلی ژنیکوماستی را تشخیص داده و بهترین روش درمانی را برای هر بیمار تعیین کنند.
انواع دارو برای درمان اختلال در تعادل هورمونی
طیف وسیعی از داروها میتوانند بر تعادل هورمونی تأثیر گذاشته و به ژنیکوماستی منجر شوند. این داروها شامل:
- داروهای ضد افسردگی (مانند برخی از مهارکنندههای بازجذب سروتونین)
- داروهای ضد اضطراب
- داروهای درمان فشار خون بالا
- داروهای درمان سرطان (مانند داروهای ضد آندروژن)
- داروهای درمان زخم معده (مانند برخی از مهارکنندههای پمپ پروتون)
- داروهای ضد قارچ (مانند کتوکونازول)
- داروهای درمان HIV
اختلالات غدد درون ریز مانند هیپوگنادیسم (کاهش عملکرد بیضهها)، هیپوتیروئیدیسم (کمکاری تیروئید)، و هایپرپرولاکتینمی (افزایش سطح پرولاکتین) میتوانند بر تعادل هورمونی تأثیر گذاشته و به ژنیکوماستی کمک کنند. تومورهای خاص (مانند تومورهای بیضه یا غده فوق کلیوی) میتوانند هورمونها را به صورت غیرطبیعی تولید کرده و به ژنیکوماستی منجر شوند. در برخی موارد، استفاده از برخی روغنهای گیاهی مانند روغن درخت چای یا اسطوخودوس، به دلیل داشتن ترکیبات استروژنیک، با بروز ژنیکوماستی مرتبط بوده است.
برای تشخیص دقیق علت ژنیکوماستی، مراجعه به پزشک متخصص غدد و متابولیسم ضروری است. پزشک با معاینه فیزیکی و بررسی سابقه پزشکی، میتواند اطلاعات اولیه را جمعآوری کند. آزمایشهای تشخیصی ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- آزمایش خون: برای ارزیابی سطح هورمونها (مانند تستوسترون، استروژن، پرولاکتین، و هورمونهای تیروئید)
- ماموگرافی: ممکن است در موارد مشکوک به وجود توده در سینه، انجام شود.
- سونوگرافی از بیضهها: برای بررسی وجود هرگونه اختلال ساختاری یا تومور در بیضهها.
- سی تی اسکن (CT scan): برای بررسی دقیقتر ساختارهای داخلی سینه و قفسه سینه.
- ام آر آی (MRI): برای ارائه تصاویر دقیقتر از بافت سینه.
- نمونهبرداری از بافت (بیوپسی): در موارد مشکوک به وجود توده یا تومور سرطانی، ممکن است نمونهبرداری از بافت سینهانجام شود.
توجه داشته باشید که روش های تشخیص و درمان ژنیکوماستی باید توسط پزشک متخصص و با توجه به شرایط هر فرد به صورت فردی تعیین شود. خود درمانی در این زمینه ممنوع است و میتواند خطرناک باشد.
سوالات متداول
علائم اصلی ژنیکوماستی چیست؟
- بزرگ شدن سینهها
- احساس درد در سینهها
- توده در سینه
- خروج مایع شیری رنگ از نوک سینه
آیا ژنیکوماستی همیشه در هر دو سینه اتفاق میافتد؟
نه لزوماً. ژنیکوماستی میتواند در یک یا هر دو سینه رخ دهد.
چه عواملی باعث ژنیکوماستی می شوند؟
علل ژنیکوماستی متنوع هستند و میتوانند شامل موارد زیر باشند:
- تغییرات هورمونی
- مصرف داروها
- بیماریهای بیمارانی
- سوء تغذیه
- مصرف مواد مخدر
- تومورها
آیا ژنیکوماستی خطرناک است؟
در اکثر موارد، ژنیکوماستی یک مشکل زیبایی است و خطر جدی برای سلامتی ندارد. با این حال، در برخی موارد نادر، ممکن است یک بیماری جدیتر باشد. بنابراین، برای تشخیص دقیق و درمان بهتر است به پزشک مراجعه کنید.
چگونه می توانم ژنیکوماستی را تشخیص دهم؟
پزشک با معاینه فیزیکی و انجام برخی آزمایشات مانند آزمایش خون، سونوگرافی یا ماموگرافی میتواند ژنیکوماستی را تشخیص دهد.
